• Home
  • Vergoedingen
  • Ervaringen
  • Feel Good
• Diversen
  • Menutips
    • Gerechten
  • Nieuws
  • Test jezelf
  • Keurmerken
• Contact
  • Afspraak
• Coaching
• Leefstijlprogramma's
  • Fitopgewicht
  • Pre-Diabetes & Fit
  • Hart&Vaat Fit
• Tarief

Smaakversterker en zwaarlijvigheid

Smaakversterker E 621 (ve-tsin, MSG) en obesitas
Tegenwoordig willen veel mensen zo snel mogelijk een maaltijd op tafel zetten die zo goed mogelijk smaakt. Daar is op zich niks mis mee, maar de voedingsmiddelenindustrie speelt hier natuurlijk graag op in. Veel kant-en-klaar producten, soepen, sauzen, bouillons, vleeswaren, enz. bevatten de smaakversterker E621 (ook wel mononatriumglutamaat, MSG of ve-tsin genoemd). Het is een relatief goedkope manier om smaak aan voedingsmiddelen te geven. Smaakversterkers in de voeding Aan een snelle, makkelijke en goedkope eetstijl zitten absoluut nadelen voor de gezondheid. Zo is uit veel onderzoeken gebleken dat E621 een neurotoxische (schadelijk voor de hersenen) en een eetlustverhogende werking heeft doordat dit het endocriene systeem (hormoonsysteem) kan ontregelen. Dit hormoonsysteem regelt namelijk uw honger- en verzadigingscentrum. Grotere kans op obesitas door smaakversterkers
Het ontstaan van overgewicht en obesitas ligt weliswaar ten grondslag aan een positieve energie balans (meer calorie-inname dan verbruik) maar er spelen meer factoren spelen een rol die de calorie-inname ‘onevenredig' doen toenemen. De literatuur wijst onder meer in de richting van gedrags- en verslavende factoren die de ‘setpoint' van de honger en verzadiging beïnvloeden. Als deze factoren geen rol zouden spelen zou er ongetwijfeld minder sprake zijn van overgewicht en obesitas.

Kan de energie homeostase (balans) in de hersenen, door ‘gewone' ingrediënten in de voeding, verstoord kan raken doordat men meer gaat eten dan men verbrandt?
Het antwoord is: Ja!
Mononatriumglutamaat kan de eetlust doen toenemen, zonder dat het lichaam voedsel nodig heeft. Daarnaast kan door onderstaande factoren het lichaam uit balans raken. Overgewicht kan dan het gevolg zijn. Hoge concentraties mononatriumglutamaat
Wat gebeurt er in het lichaam bij de hoge concentraties van mononatriumglutamaat?
- Verminderde groeihormoon secretie
- Verminderde glucose tolerantie
- Insuline resistentie
- Verhoogd triglyceride spiegel
- Verhoogde eetlust (vooral voor koolhydraten)
- Het onvermogen om calorische inname te reguleren.
Proefdieronderzoek: dikke muizen De onderzoeken zijn gedaan op proefdieren, maar we kunnen ervan uitgaan dat bij mensen hetzelfde effect verkregen kan worden, doordat neurowetenschappers hebben geconstateerd dat de mens vijf keer zo gevoelig is voor E621 dan de muis.
Deze constatering is gemaakt op basis van de bloedplasma niveaus van glutamaat na een orale dosis (via de mond) van 150mg/kg glutaminezuur (Stegink et al, 1978). Uit het onderzoek bleek dat de concentratie vrij glutamine in het bloedplasma van de mens opvallend hoger opliep dan bij de proefdieren. E621 bij zwangerschap en jonge kinderen Vooral jong zenuwweefsel is gevoelig voor mononatriumglutamaat, dus bij kinderen zal ik voeding wat E621 bevat absoluut afraden.
Uit onderzoek gebleken dat mononatriumglutamaat voornamelijk schade kan toebrengen aan de hersenen van proefdieren in de ontwikkelingsfase. E621 inname in de eerste levensfasen kan de incidentie van obesitas vergroten. Dit wil zeggen dat voor zwangere- en borstvoedende vrouwen, zuigelingen en kinderen extra aanbevelingen ten opzichte van mononatriumglutamaatinname, belangrijk zijn. Gevaar voor foetus en zuigelingMononatriumglutamaat kan potentieel permanente schade aanrichten aan de ontwikkelende hersenen en zenuwstelsel van een foetus en zuigeling. Dit komt doordat glutamaat de placenta barrière kan passeren (mononatriumglutamaat kan voorkomen in moedermelk). Eenmaal in de bloedstroom kan glutamaat de bloed-hersen barrière passeren. Er is bewijs dat tijdens zwangerschap glutamaat geconcentreerd wordt in de foetale kant van de placenta, zodat de foetus een hogere dosis krijgt. Effect op de hersenen
Het proces dat in de hersenen plaatsvindt bij inname van mononatriumglutamaat in de ontwikkelingsfase zal hier kort worden beschreven. Tijdens de normale ontwikkeling van de hersenen worden er meer dendrieten (uitsteeksels van zenuwcellen die boodschappen ontvangen van andere zenuwcellen) en axonen (uitloper van de zenuwcel die uitgaande signalen doorstuurt) ontwikkeld dan nodig.

Het teveel wordt uiteindelijk selectief uitgedund door glutamaat. Wanneer glutamaat eenmaal zijn taak van het uitdunnen van de extra dendrieten heeft volbracht, wordt het niveau van glutamaat verminderd en stopt het uitdunnen. Wanneer er een overmaat aan glutamaat in de hersenen komt tijdens deze kritische periode van ontwikkeling, wordt het process van deze uitdunning verstoord en worden er teveel dendrieten weggehaald. Hierdoor kan er een verlies aan synaptische verbindingen ontstaan.

De hersenen van baby's en jonge kinderen zijn vijf keer meer gevoelig voor beschadiging dan hersenen van volwassenen. Daarnaast maken de hersenen bij de foetus in de laatste drie maanden van de zwangerschap en bij de baby en peuter tot twee jaar, een snelle ontwikkeling door. Overmatig glutamaat en andere excitotoxinen (chemische stoffen die zenuwcellen kunnen beschadigen of zelfs doden door ze overdreven te stimuleren) hebben invloed op de ontwikkeling van de hersenen en kunnen bijdragen aan het proces van verminderde ontwikkeling hiervan. De opname van mononatriumglutamaat in de hersenen van foetale proefdieren is twee keer zo groot als in de hersenen van volwassen.

Door deze aantasting van mononatriumglutamaat aan de hersenen onstaat er een disbalans in de hormoonhuishouding, waardoor het eetgedrag al op jonge leeftijd beïnvloed kan worden. Hierdoor is de kans op overeten groter, waardoor obesitas kan ontstaan. Tegenwoordig heeft 1 op de 7 kinderen overgewicht. Dit komt enerzijds door verminderde lichaamsbeweging, maar anderzijds door eetlustverhogende voeding en vermindering van neurobeschermende voeding (zie verder).

bron: natuurdiëtisten.nl